niedziela, 3 marca 2013

Rozdział 15 "Weekend"

Kurde kto to, może Justin, szybko się podniosłam i pobiegałam do drzwi, a tam był..


Był jakiś ciemno skóry mężczyzna.
-Vanesa Still?
-Tak, o co chodzi?
-Przyjechałem po Panienkę i zabieram Panienkę na cały weekend.
-Jak to? O co chodzi?
-Proszę ze mną, wszystko Panience wyjaśnię.
Bardzo zdziwiona, poszłam do mamy.
-Mamo!
-Tak?
-Ten ciemno skóry mężczyzna, chce mnie zabrać na cały weekend.
-Jak to? Nawet nie wiemy, kim on jest i gdzie Cię chce zabrać.
Moja mama poszła do tego faceta, pogadać o tym. Nie było jej z 10 minut. Gdy już przyszła. Przyszła z uśmiechem.
-Vanesa, możesz jechać.
-Jak to? Kto to jest?
-Spokojnie nic Ci nie zrobi, ma dla ciebie niespodziankę. Ja o wszystkim wiem, a Ty się ubierz i idź do niego.
-Jakieś rzeczy lub coś?
-Nic nie masz brać
No dobra to jest dziwne, ale cóż z życia trzeba korzystać. Ubrałam buty i kurtkę. Pożegnałam się z mamą i poszłam w stronę gdzie szedł ten facet. Ujrzałam czarną limuzynę. Ten facet otworzył mi drzwi, a w środku siedział Chaz z Dylan’em. Miziali się jak zawszę. Usiadłam koło nich i się przywitała, całusem w policzek.
-Hej
-Cześć Vanesa, Ciebie też zabrał?
-Kto zabrał, właśnie, kim jest ten facet?
-To jest Kenny, jest bardzo miły i nie skrzywdziłby nawet much.
-Aha, no dobra, a kto to wszystko zorganizował?
-Nie wiem, nic nie chce nam powiedzieć.
Następnie Kenny odpalił samochód i gdzieś jechaliśmy. Po 10 minutach drogi stanęliśmy. Kenny otworzył drzwi, a ja zauważyłam, ze jesteśmy w jakimś porcie.
-Idziecie?- zapytał Kenny
-Ale gdzie? –zapytał Dylan zdezorientowany
-Chocie, to się dowiemy- powiedział Chaz
Szliśmy za Kennym i doszliśmy do jachtu. Był ogromy. Co lepsze miał nazwę KIDRAUHL i już wiedział, ze to Justin za tym stoi. Weszliśmy na pokład. Chaz i Dylan przywitali się z Justin’em, a potem zniknął. Unika mnie, czy co? Szukałam go, po całym jachcie i nigdzie go nie było. Wkurzyłam się i czułam się bardzo oszukana. Poczułam jak silnik ruszył. Odpłynęliśmy od brzegu. No to cudownie i jak ja mam tu niby spędzić weekend, bez ubrać czy czego kolwiek? Poszłam tam gdzie zostawiłam Chaz’a i Dylan’a. Nadal tam byli i nikogo więcej. Usiadłam na kanapie i chciałaby to był sen, durny sen. Po chwili pojawił się jakiś facet, wyglądał jak służący.
-Witam was na jachcie Kidrauhl, jestem Gil i jestem do waszej dyspozycji 24/h przez tutejszy pobyt. Życzę miłego weekendu.
Jednak to nie sen. Czemu? Ja się pytam akurat, czemu mi się to dzieje? Pod szedł do mnie Gil.
-Vanesa?
-Tak
-Choć ze mną.
-No dobra.
Wolałam iść z Gil’em, niż siedzieć tu i patrzeć jak Chaz z Dylan’em się miziają i pożerają wzrokiem. Szłam za Gil’em, gdy otworzył mi drzwi do jakiegoś pokoju. Weszłam i ujrzałam wielkie czarne łóżko z czerwoną pościelom w kształcie koła. Ściany były czarno-czerwone. Na podłodze było napisane ze świeczek ”Będziesz moja?”. Jezu, ale to śliczne.  Pięknie tutaj jest w tym pokoju. Tylko ciekawe, kto to wymyślił. Weszłam do kolejnego pomieszczenia. Była tam łazienka.  Wielka wanna, biało-czarne wyposażenie.  Naprawdę było tu ślicznie.  Wyszłam z łazienki do sypialni, a na łóżku siedział Justin w
garniturze.  Jak go zobaczyłam, to, aż się zaśmiałam pod nosem. Świetnie wyglądał. W rękach miał dwie lampki szampana. Dał mi jedną.
-To jak brzmi odpowiedź?
-Tak, tak!! – byłam bardzo szczęśliwa, a to, co on wymyślił było genialne.
-To wypijmy za nas.
-Za nas.
Każdy z nas wypił swój kieliszek.  Potem Justin zbliżył się do mnie. Swoje dłonie położył na moich biodrach. Poczułam jego oddech na swoich ustach, potem jego usta. Swoim językiem rozsunął moje wargi i wkradł się. Było bardzo romantycznie i tak miło w takiej atmosferze. Gdy Justin przerwał.
-Kochanie mam coś jeszcze w zanadrzu.
-Nie, nie musisz mi nic dawać, ja nic nie mam dla Ciebie.
-Jak to nic, jesteś tu, to mi wystarczy, a po drugie zgodziłaś się być z takim debilem jak ja.
-Nie jesteś debilem. Jesteś kochany.
Po tych słowach, połączyliśmy się znowu pocałunkiem, bardzo namiętnym.  Potem położyliśmy się na łóżko i było bardzo miło. Po 2 godzinach jak nie więcej, ktoś zapukał do drzwi. To był Gil powiedział, że dopłynęliśmy i wyszedł.
-Choć, musisz kogoś poznać.
-Kogo i gdzie idziemy?
-Choć to się dowiesz.
Wyszliśmy z pokoju, poszliśmy do ”salonu”, stamtąd zabraliśmy Dylan’a i Chaz’a. Później poszliśmy do limuzyny i gdzieś pojechaliśmy. To było małe lotnisko, niedaleko miasteczka na wyspie. Weszliśmy do samolotu Justin’a i odlecieliśmy. Jezu, co on kombinuje, najpierw jacht, teraz samolot, co potem? Lecieliśmy całą noc, ja zasnęłam na ramieniu Justin’a, a chłopaki położyli się w takiej jakby sypialni. My z Justem, oddaliśmy im tą sypialnie, bo mieliśmy ogólnie gadać, ale nam to nie wyszło i oboje zasnęliśmy. Rano obudziła nas jakaś pani i poszliśmy z nią do samochodu. Po krótkiej drodze, dojechaliśmy do jakiegoś jakiegoś domku. Był zwyczajny i było w nim pełno ludzi. Po jakimś parnastu minutach skojarzyłam, ze jesteśmy w Stanford w rodzinnym miesicie Justin’a, a tą kobietą była Pattie. Przywitałam się z jego babcią(Diane) i dziadkiem(Bruce), potem z mamą(Pattie) i tatą(Jeremy). Na końcu z siostra(Jazmine) i bratem(Jaxon).  Ogólnie mówiąc z najbliższymi Justin’a. Wszyscy na nas czekali, gdy już byliśmy, zasiedliśmy do stołu i zjedliśmy śniadanie. Wszystkie osoby zebrane tutaj mówiły perfekcyjnie po angielski w końcu to ich ojczysty język. Ja ledwo, co kol wiek mówiłam. Z angielskiego miałam ledwo 3 i nie do końca go umiałam. Po śniadaniu pomogłam posprzątać Pattie, bo reszta poszła do salonu, jeszcze tylko Jus został i pomagał, bo wiedział, w jakiej jestem sytuacji z językiem. Wszystko mi tłumaczył i on tłumaczył też Pattie. Był naszym tłumaczem. Gdy posprzątaliśmy, też poszliśmy do salonu. Gdy posprzątaliśmy, też poszliśmy do salonu. Po jakimś czasie Justin wziął mnie na górę, bo chciał pobyć ze mną, sam na sam. Też chciałam z nim spędzić ten weekend, choć z jego rodzina nie było źle. Na górze gadaliśmy i oczywiście miło spędziliśmy czas. Pod wieczór wziął mnie do restauracji, ale najpierw pojechaliśmy do jakiegoś budynku. Tam spotkałam Ryan’a(stylistę Justin’a) on mi wybrał klika sukienek koktajlowych, ale ostatecznie wybór należał do mnie. Potem spotkałam się z makijażystką i fryzjerkom. Justin przez ten czas załatwiał jakaś sprawę, a mną zajmowało się parę osób. Sukienkę wybrałam taką:

Buty takie:

Makijaż miałam taki: 

Fryzura wyglądała tak:

Gdy mnie Justin zobaczył już gotową powiedział tylko jedno ”SWAG”, on również super wyglądał, a mianowicie tak:

Potem podszedł do mnie i mnie pocałował. Następnie wziął za rękę i wyszliśmy. Na dole budynku czekała na nas limuzyna. Wsiedliśmy i pojechaliśmy w miejsce, które podał Justin, Kennemu. Podjeżdżając tylko powiedział : ”Mam nadzieję, ze jesteś gotowa” i ktoś otworzył nam drzwi. Rozległy się piski i hałas. Migające światła. Już zaczaiłam się, że miał na myśli, paprazzi. Wysiedliśmy i zaczęło się. Ledwo, co widziałam. Było pełno ludzi. Były Justin’a fanki i wszystkie chciały zdjęcia, autografy i tylko, co można. Można powiedzieć, że to było widmowe, ze, jeśli bym kiedyś była z Justin’em to moje życie będzie tak wyglądać. Można powiedzieć, że to było widmowe, ze, jeśli bym kiedyś była z Justin’em to moje życie będzie tak wyglądać. Można powiedzieć, że to było widmowe, ze, jeśli bym kiedyś była z Justin’em to moje życie będzie tak wyglądać. Weszliśmy do restauracji. Była pusta, a okna zaklejone, by nic nie było widać. Usiedliśmy do stołu i przyszedł kelner, wziął od nas zamówienie i zniknął. Justin cały czas mnie przepraszał za to, ale wiedział, że może coś takiego zajść i dla tego tak powiedział. Przyszedł kelner z naszym zamówieniem. Zjedliśmy, cały czas śmiejąc się, rozmawiając i karmiąc się nawzajem. Gdy wychodzilismy było juz o wiele więcej osób, ale tym razem Justin zatrzymał się zrobił sobie z nimi zdjęcia, dał autografy, nawet ze mną ludzie chcieli zdjęcia i na końcu Justin mnie pocałował w usta i wsiedliśmy do limuzyny. Pojechaliśmy o domu i wieczór spędziliśmy z rodziną Justin’a. Grając w gry planszowe i twistera. Na szczęście Jus zadbał o to i jak byliśmy w domu, przyjechała paczka z nowymi ubraniami. Wiedział, co lubię i jaki mam styl oraz rozmiar. Ubrania naprawdę były śliczne i bardzo mi się podobały. Gdy skończyliśmy grać i bawić się, poszliśmy na górę, wziąć kąpiel razem. Następnie poszliśmy spać. Rano obudziły mnie promienie słońca, odbijające się od śniegu. Wstałam, przebrałam się w dresy i zeszłam na dół do kuchni. Chciałam coś zjeść, ale nie chciałam grzebać po szafkach, a nikogo jeszcze nie było. Więc usiadłam i czekałam, aż ktoś zejdzie. Po jakiejś dłuższej chwili zbiegł Justin, przestraszony.
-Vanesa! Vanesa! Gdzie jesteś?
-Kochanie tutaj w salonie!
Wszedł do salonu i od razu się na mnie rzucił.
-Przestraszyłaś mnie!
-Czym niby?!
-Tym, ze nie było Cię rano jak się obudziłem. Bałem się.. się, że mnie..
-Że, co? Zostawiłam Cię? Tak, pewnie i gdzie bym się miała udać, co?
-Nie wiem, ale poczułem, że Cię nie ma i się przestraszyłem.
-A, co ja miałam powiedzieć w piątek rano?
Przepraszam Cię za to, ale musiałem wcześnie wstać i jechać na spotkanie ze Scooter’em, a potem nie miałem czasu, bo organizowałem nam ten weekend.
-Dobrze wybaczam, ale jak mogłeś pomyśleć, ze Cię zostawiłam. Ja Cię Kocham, a Ty mnie?
-Kochanie, pewnie, ze Cię Kocham.
Potem przyszła Pattie i się wzruszyła, bo akurat rozumiała słowa ”Kocham Cię”. Przygotowaliśmy śniadanie dla wszystkich. Potem zjedliśmy rodzinnie. Justin z Jeremy’m posprzątali po śniadaniu. Ja w tym czasie poszłam na górę. Wzięłam poranną toaletę i przebrałam się w cichy do kościoła, o takie: 

Gdyż rodzina Justin’a w każdą niedziele chodzi do kościoła. Są bardzo religijni. Ubrałam się i wzięłam laptopa Justin’a, bu sprawdzić, co się dzieje w Polsce. Gdy kończyłam, do pokoju wszedł Justin i poszedł się przebrać. Jak się już przebrał, podszedł do mnie i zaczął łaskotać. Nie miałam zielonego pojęcia, dla czego, ale nie miałam się go nawet jak zapytać, dla czego, bo ledwo, co łapałam oddech. Po chwili przestał, za to ja nie chciałam mu być dłużna i ja zaczęłam go łaskotać. Ja nie miała, Az tyle sił, co on i zaraz mnie trzymał tak, że nie mogła się ruszać. Gdy już się ogarnęliśmy, zeszliśmy na dół i z całą rodziną poszliśmy do kościoła. Msza zleciała jak każda, tylko ta była po angielsku oczywiście i był chór, nie taki jak u nas w Polsce, tylko taki jak na filmach amerykańskich. Fajnie było jak na msze. Jak wracaliśmy było pełno fanek Justin’a, które chciały to, co zawszę, a mnie to zabić. Patrzały na mnie zazdrością i wściekłością w oczach. Wiedziałam, że są złe za to, ze jestem z Justin’em. Po wczorajszych zdjęciach było wiadome, że jestem z nim. Nie przejmowałam się nimi, bo kochałam tego debila, ale kuło mnie w serce jak widziałam, że każda fanka go dotyka i on je też, ale co miałam zrobić to jego życie i styl bycia. Wróciliśmy do domu. Na obiad przyjechali jeszcze wujkowie i ciotki Justin’a. Obiad jadło chyba z 15 osób, ale Justin mi opowiadał, ze ich niedzielne obiady zawsze tak wyglądały. Po obiedzie wszystkie kobiety zebrane w domu, sprzątały po obiedzie i robiły deser. Za to mężczyźni siedzieli w salonie i Justin z wujkiem zaczęli grac na instrumentach i śpiewać. Wszyscy spędzili miło i sympatycznie niedzielne popołudnie. Wieczorem, któryś z wujków, zawiózł nas na lotnisko. Pierwszą klasą wróciliśmy do Polski do Gdańska. Z stamtąd zabrała nas limuzyna zawiozła do domu. Justin pomógł mi wnieść nowe ubrania i został na noc. Zamówiliśmy pizze i zalęgliśmy przed TV oglądając ”Trzy metry nad niebem”. Nos spędziliśmy w salonie, nie chciało nam się iść na górę do pokoju. Rano obudziła nas, moja mama. Przygotowała naleśniki z czekoladą i kakało. Na całe szczęście od dzisiaj zaczęło się wolne. Za 5 dni Wigilia, wiec nie trzeba już chodzić do szkoły. Jakoś do godz. 1200 siedzieliśmy w salonie i gadaliśmy z moją mamą. Potem zrobiliśmy obiad i był gotowy o 1330. Na obiad przyszli Chaz z Dylan’em, ciocia Bella i Taylor z Cornelia. Usiedliśmy wszyscy do stołu i zjadaliśmy się. Była fasolka szparagowa z bułka, młode ziemniaczki z masełkiem i dewolaje ze serem i ziołami oraz sok pomarańczowy. U nas najczęściej można dostać ten sok lub jabłkowy, innych nikt tu nie pija. Zjedliśmy wszystko, pomyli mężczyźni, bo chcieli. Kobiety usiadły w salonie i oglądały serial. Gdy chłopacy skończyli, przyszli so salonu. Oglądali również serial z nami. Jak się skończył, nie oczekiwanie Taylor uklęknął przy Julii i poprosił SA o to by była jego dziewczyną. Oczywiście się zgodziła. Oboje byli szczęśliwi, było to po nich widać. Ja również byłam szczęśliwa, widząc jak przyjaciel i siostra są szczęśliwi oraz, że ma takiego debila przy sobie. Siedzieliśmy wszyscy tak szczęśliwie, gdy nagle rozległo się walenie do drzwi. Moja ciocia była najbliżej, wiec poszła otworzyć. Gdy tylko usłyszałam ”Jest Vanesa?!” i ciocia mnie zawołała. To był…

 *********************************************

 Siemka;) Jak tam? Coś wyszedł długi ten rozdział, nie uważacie tak? ;) W piątek dostaliśmy identyfikatory w szkole. Wyszłam okropnie na tym zdjęciu ;/ I jak myślicie, kto ta będzie? Tak jak mówiłam zdaje mi się , ze wyszedł dłuży rozdział, dlatego myślę, że będzie więcej komentarzy. Myślę gdzieś tak koło 10, a jak nie to rozdziału na razie nie będzie
CZYTASZ=SKOMENTUJ <prosi> *minka gg*


11 komentarzy:

  1. Ciekawy ten rozdział
    Jestem ciekawa kto to przyszedł??
    Chcę już kolejny

    OdpowiedzUsuń
  2. Kto przyszedł??? Czekam na nn!!!

    OdpowiedzUsuń
  3. Kilka błędów w teksie wystąpiło. Rodzinne miasto Justina to Stratford, a nie Stanford. Jedno zdanie kilka razy się powtórzyło po sobie. To jest nie możliwe, aby JB znał po 4 miesiącach tak dobrze Polski, aby być tłumaczem(jak my po kilu latach nauki angielskiego ledwo umiemy złożyć zdanie). Trzeba też znać trochę strefy czasowe. Lecąc z USA do Polski czas idzie bardzo szybko do przodu więc oni by byli w Polsce gdzieś rano lub nawet w południe. Dużo ortów. akcja już nie taka wartka.
    Jeszcze jedna sprawa - "kościół". To nie była msza, gdyż amerykański kościół(ten z filmów) nie jest katolicki. A więc mszą tego nazwać nie możemy. Zwykle u nich "pastor" wygłasza długie kazanie i wszyscy sobie idą, zatem mszy nie ma. NIE MA.
    Pomińmy to że sytuacja jest dziwnie niemożliwa.
    Manolin

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Anonimie, chciałabym zauważyć, że to opowiadanie nie idzie na żaden konkurs czy wystawę. Jest to po prostu udostępniane dla nas i pisarki opowiadań. Wiadomo, że wpadają drobne błędy, ale każdemu to się zdarza. Chciałabym zobaczyć twoje opowiadanie, ciekawe czy było by takie idealne.
      Pozdrawiam Paaula xdd

      Usuń
    2. (Droga pani "anonim"), powinno się jednak zachować podstawowe kanony. A poza tym ten tekst zamieszony na stronie nie jest opowiadaniem, bo jest za długie. Ja to nazywam dłuższą formą prozy. A co do mego opowiadania, to ja się w opowiadaniach nie specjalizuję, choć kilka ich mam(o przyjętej normie długości, kanonach i sprawdzonych wiadomościach)(Łatwo znaleźć stronę www. moich publikacji, gdy się zna moje personalia, których tutaj ze względu na ochrę mojej prywatności nie będę podawał). Wyłapuje jednak jak wszelkie błędy, gdyż mam do tego zmysł.
      Manolin

      Usuń
  4. Myślę, że blog jest wspaniały *.* Nie jestem szczególną fanką Justina Biebera,ale piszesz to w taki ciekawy sposób , że aż chce się czytać. Fajny pomysł z tymi zdjęciami.. Wszystko jest jasno wyjaśnione. Czekam z niecierpliwością na następne częśći ; D
    Pozdrawiam kochany anonimek

    OdpowiedzUsuń
  5. Mi się podoba ten blog,ten rozdział. Już się nie mogę doczekać następnego.

    OdpowiedzUsuń
  6. Ten rozdział jest zaje fajny :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Jak przeczytałam ten rozdział to się nie mogę doczekać następnego :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Polecę tego bloga swoim znajomym

    OdpowiedzUsuń
  9. Podoba mi się!! Chciałabym być na miejscu Vanesy xd
    A.

    OdpowiedzUsuń