Zamknęłam je nie miałam więcej sił, by je trzymać choć pół otwarte. Zasnęłam...
-Dziecko kochane! Wszystko będzie dobrze, wszystko się ułoży- usłyszałam ten głos jak za mgłą i widziałam jakąś postać nie widoczną do końca
-Kto Ty ?! Kto do mnie mówi !
-To ja Twoja babcia. Kochanie musisz być dzielna, ułoży się wszystko.
-Babciu! Nie od chodź! Chcę się do Ciebie przytulić! Babciu!-ona już mnie nie słyszała, była za daleko.
Obudziło mnie jakieś światło, nie wiedziałam co się dzieje.
-Szybko przygotować salę !
Co się dzieje? Gdzie ja jestem? Co się dzieje ze mną? Cały czas powtarzały mi się te pytania. Poczułam lodowate zimno pod mną.
-Krew potrzebna! Krwi!
Jaka krew? O co tu chodzi i znowu zasnęłam. Obudziłam się w jakieś sali. zauważyłam jakoś postać stojąca przy oknie, nie wiedziałam kto to.
-Gdzie jestem?-ledwo słyszanym głosem zapytałam.
-Spokojnie Vanesa! Nie możesz zbytnio mówić, poczekaj idę po lekarza.
Jakiego lekarza? No ku*wa gdzie ja jestem? Co się stało? Ktoś przyszedł.
-Sprawdźcie tętno! Vanesa jestem dr. Kostek miałaś transfuzję krwi, bo trochę jej straciłaś, ale już jest okej z nią. Leż i odpoczywaj. Musisz wracać do zdrowia.
Co się stało? Co ostatnie pamiętam to zakrwawione ręce i potem ciemność. Jeszcze była babcia, ale przecież ona nie żyje od 5 lat. Tak za nią tęsknie, tak bardzo mi jej brakuje.
-Możecie do niej wejść.
-Cześć Vanesa ! - usłyszałam miłe i przyjazne głosy
-Hej!
-Jak się czujesz?
-Mogło by być lepiej. Słabo jakoś mi tak.
-Spokojnie odpoczywaj. Przyjdziemy jutro po szkole.
-Ja też muszę iść, przecież tyle kartkówek do napisania!
-Spokojnie, leż i odpoczywaj my już musimy iść.
-Ale przyjdziecie jeszcze do mnie?
-No pewnie kochanie !
-Chaz, przestań!
-O poznajesz?
-Tak, bo tylko Ty mnie tak nazwałeś
-Kochanie odpoczywaj przyjdziemy jutro po szkole i nie martw się.
Poczułam tylko złożony na czole szybki pocałunek i już przyjaciół nie było. Leżałam w szpitalu przez jakieś 10 dni. Co dziennie ktoś mnie odwiedzał tylko dwie osoby na których mi zależało nie było. Jest godzina 14 gdzie jest Chaz, miał być.
-Witaj skarbie !- wszedł Chaz, choć nie widziałam jego twarzy ale wiedziałam, ze to on. Miał wielkiego misia z napisem "Kocham Cię".
-Hej Chaz! To dla mnie?
-Nie, nie to dla mnie !- potem zaczął się śmiać - No pewnie, że dla Ciebie, bo dla kogo innego jak tu nikt inny nie leży.
-Dziękuje kochany jesteś!-usiadłam na łóżku i wzięłam misia od Chaz'a- Chaz?
-Tak?
-Mogę Cię o coś spytać?
-Pewnie, pytaj o co chcesz.
-Gdzie jest Alex?
-Zapomnij- zaczął miłym tonem-zapomnij o tym draniu, nie był Ciebie wart.
-Dobrze, ale i tak odpowiedz na pytanie !
-Naprawdę, chcesz znać odpowiedź?
-Tak !- wydarłam się na cała sale
-A więc Sandra dostała propozycję zagrania w filmie w USA.
-Ale jak jest z tym związany Alex?
-Dasz mi dokończyć?
-Zobaczę
-No dobra, kontynuuje. Sandra pojechała do tych Stanów, a nie wiem czy wiesz, ale we śpiące byłaś przez miesiąc i dużo się wydarzyło.
-Aż miesiąc już tu leże i trochę więcej?
-Tak
-No dobra kontynuuj!
-A więc Sandra była w tych Stanach i wysłała zaproszenie do Alex'a, by do niej przyjechał. On się zgodził i tam jest jak na razie. Niby są plotki, że są razem, ale żadne z nich tego nie potwierdza.
Moje oczy zostały zalane łzami.
-Vanesa nie płacz! Kochanie, proszę!
-A gdzie jest Justin?
-On jest w trasie po UE, bo mu Scooter załatwił. Codziennie z nim gadam i co dziennie się mnie pyta jak się czujesz, bardzo się tym przejął. Kazał przekazać, że Cię za wszystko przeprasza.
-No fakt ma za co przepraszać. Wiesz może kiedy mnie wypiszą?
-Za dwa dni.
-To dobrze, bo mi się już tu nudzi .
-Wierze Ci
-A jak tam Twoje sprawy z Krzysikiem?
-Nie ważne.
-Ej co się stało? No mów!
-No dobra. On, on mnie po prostu zdradził z laską, Ty to rozumiesz?
-Cooo!? Jak z laską?
-Nie wiem, ale już o nim zapomniałem. Teraz kręcę z takim Dylan'em. Jest bardzo przystojny i bardzo romantyczny.
-Ooo to fajnie. Mam nadzieję, że wam się ułoży.
Leżałam jeszcze dwa dni w szpitalu, robili mi mnóstwo badań i nawet miałam jedną sesje z psychologiem szpitalnym. Nic mi nie było, byłam już zdrowa całkowicie. Gdy wyszłam ze szpitala, miał ktoś po mnie przyjechać, ale nikogo nie było z bliskich.
-Vanesa! Tu jestem!-z tyłu dobiegł mnie krzyk
Kto to ? Obróciłam się do tyłu i ujrzałam :
-Zwyczajnie?
-Tak zwyczajnie
-Justin się w Tobie zakochał !
Przez chwilę nic nie mówiłam, bo nie wiedziałam co. Ja przed chwilą na nie go na krzyczałam i to ja się zachowałam jak totalna egoistka. On po prostu coś do mnie czuje, a ja o tym nie wiedziałam.
-Jak to?
-No na prawdę. Dzwonił do mnie, każdego dnia przed koncertem i po koncercie. Pytał się mnie jak się czujesz. W połowie Twojej śpiączki wyjechał w trasę. Gdy był na miejscu, to nie chodził do szkoły, prawie nic nie jadł i siedział koło Twojego łózka w szpitalu i modlił się o Ciebie. Bardzo się martwił.
-Poważnie?
-Tak jak na miłość przez mnie do Ciebie !
-O nie! Musze go natychmiast przeprosić. Daj mi do niego numer.
-Masz i dzwoń do niego.
Wybrałam numer i słyszałam tylko sygnał łączenia. Próbowałam z 3 razy i za 4 wreszcie odebrał.
-Halo?
-Justin?
-Tak. Czego?!
-To ja Vanesa
-Co chcesz?
-Przeprosić Cię, gdzie jesteś?
-Nie ważne, nie chcę Twoich przeprosin.
-Justin!
Rozłączył się i nie wiem gdzie jest w dodatku słyszałam, że ma lekko pijany głos i samochody z tyłu
-Chaz boje się o niego !
-A co jest?
Opowiedziałam mu wszystko i on próbował się do niego dodzwonić ale nie odbierał. Miał wyłączony telefon. Chaz też się przestraszył, było to po nim widać. Natychmiast pojechaliśmy do nich do domu nad morzem. Nie było go tam. Pojechaliśmy do domu do centrum, też go tam nie było. Chaz obdzwonił wszystkie szpitale, a ja wszystkie hotele i motele. Słuch po nim zaginął. Minęło 24 godziny od czasu kiedy mieliśmy z nim jaki kolwiek kontakt. Stwierdziliśmy, że poczekamy do rana. Chaz odwiózł mnie do domu. Weszłam do domu, mama się mnie zapytała czy go znaleźliśmy, podsuwając talerz moich ulubionych tostów z herbatą. Powiedział, że jutro z rana zaczynamy go dalej szukać. Nie miałam ochoty jeść, wypiłam herbatę tylko i poszłam do siebie się umyć. Po kąpieli, ubrałam się w piżamę i położyłam się do łóżka. Nie mogłam w ogóle spać. Całą noc myślałam, gdzie może być Justin. Leżałam i myślałam, gdy nagle wybiła 7. Nic, a nic nie spała. Nie mogła. Jeśli mu się coś stanie to nie daruje sobie. Wstałam z łóżka, poszłam wziąć prysznic i ubrałam to :
-Zobaczę
-No dobra, kontynuuje. Sandra pojechała do tych Stanów, a nie wiem czy wiesz, ale we śpiące byłaś przez miesiąc i dużo się wydarzyło.
-Aż miesiąc już tu leże i trochę więcej?
-Tak
-No dobra kontynuuj!
-A więc Sandra była w tych Stanach i wysłała zaproszenie do Alex'a, by do niej przyjechał. On się zgodził i tam jest jak na razie. Niby są plotki, że są razem, ale żadne z nich tego nie potwierdza.
Moje oczy zostały zalane łzami.
-Vanesa nie płacz! Kochanie, proszę!
-A gdzie jest Justin?
-On jest w trasie po UE, bo mu Scooter załatwił. Codziennie z nim gadam i co dziennie się mnie pyta jak się czujesz, bardzo się tym przejął. Kazał przekazać, że Cię za wszystko przeprasza.
-No fakt ma za co przepraszać. Wiesz może kiedy mnie wypiszą?
-Za dwa dni.
-To dobrze, bo mi się już tu nudzi .
-Wierze Ci
-A jak tam Twoje sprawy z Krzysikiem?
-Nie ważne.
-Ej co się stało? No mów!
-No dobra. On, on mnie po prostu zdradził z laską, Ty to rozumiesz?
-Cooo!? Jak z laską?
-Nie wiem, ale już o nim zapomniałem. Teraz kręcę z takim Dylan'em. Jest bardzo przystojny i bardzo romantyczny.
-Ooo to fajnie. Mam nadzieję, że wam się ułoży.
Leżałam jeszcze dwa dni w szpitalu, robili mi mnóstwo badań i nawet miałam jedną sesje z psychologiem szpitalnym. Nic mi nie było, byłam już zdrowa całkowicie. Gdy wyszłam ze szpitala, miał ktoś po mnie przyjechać, ale nikogo nie było z bliskich.
-Vanesa! Tu jestem!-z tyłu dobiegł mnie krzyk
Kto to ? Obróciłam się do tyłu i ujrzałam :
-Justin!! - uśmiechnęłam się i poszłam w jego stronę.
-Daj to, nie przemęczaj się- zdziwiło mnie to, że tak opanował język.
-Dzięki, ale nie musisz.
-Pewnie, że muszę. To przez mnie tam wylądowałaś, gdzie wylądowałaś.
-Co Ty gadasz?- miałam dziwną minę zadając mu to pytanie.
-Wiem, że Ci się podobam oraz wiem, że Cie zabolało jak całowałem się z Sandrą. Przysięgam, że to ona się na mnie rzuciła.
*a Ci to nowość, że to ona się rzuciła*
-Po pierwsze nie podobasz mi się, po drugie rób co chcesz, a po trzecie nie mniej tak wielkiego ego!
-Dobrze, moja pani ! To co do domu jedziemy?
-Tak, tak do domu w końcu. Ej Ty przypadkiem nie miałeś być w trasie?
-Nie wczoraj, wróciłem. Zapnij pasy
-Okej jak chcesz.
Jechaliśmy z pół godziny. Justin cały czas nawijał o trasie, a ja jak najszybciej chciałam być w domu. Gdy dojechaliśmy pomógł mi wnieść torbę i misia od Chaz'a. Jak weszłam do domu ujrzałam transparent z napisem " WITAJ W DOMU VANESA! " i moich bliskich oraz mamę z tortem. Nie mam zielonego pojęcia po co ten tort, ale nie ważne, cieszyłam się, że w końcu jestem w domu. przywitałam się ze wszystkimi. Mama, Julia, Taylor, Chaz i Dylan(domyśliłam się, że to on, bo Chaz tyle mi o nim opowiadał)
-Vanesa, gdzie Ci te torby i misia położyć?
-Znieś na górę.
-Okej dla pani wszystko.
*Co za palant*
-Jak on mnie denerwuje!
-Ale, ze kto?-zapytał Taylor, którego nie było na imprezie.
-Justin, jak on mnie wkurza
-Czym Cię wkurzam?-wszedł pytający się Justin
-Tym, że raz zachowujesz się jak miły chłopak, a czasem jak totalny egoista.
-Przykro mi, ze tak mówisz. Niestety ma taki charakter. Do widzenia wszystkim. Witaj w domu Vanesa- i wyszedł z bardzo smutną miną.
-Vanesa choć na chwilę na stronę.
-Okej Chaz już idę.
Poszliśmy na górę, Chaz po drodze wziął torby. Weszliśmy do mojego pokoju. Chaz położył walizkę i misia na łóżka, a potem usiadł koło mnie na fioletowej sofie.
-A więc o co chodzi?
-Nie wiem jak Ci to powiedzieć
-No po prostu, zwyczajnie-Zwyczajnie?
-Tak zwyczajnie
-Justin się w Tobie zakochał !
Przez chwilę nic nie mówiłam, bo nie wiedziałam co. Ja przed chwilą na nie go na krzyczałam i to ja się zachowałam jak totalna egoistka. On po prostu coś do mnie czuje, a ja o tym nie wiedziałam.
-Jak to?
-No na prawdę. Dzwonił do mnie, każdego dnia przed koncertem i po koncercie. Pytał się mnie jak się czujesz. W połowie Twojej śpiączki wyjechał w trasę. Gdy był na miejscu, to nie chodził do szkoły, prawie nic nie jadł i siedział koło Twojego łózka w szpitalu i modlił się o Ciebie. Bardzo się martwił.
-Poważnie?
-Tak jak na miłość przez mnie do Ciebie !
-O nie! Musze go natychmiast przeprosić. Daj mi do niego numer.
-Masz i dzwoń do niego.
Wybrałam numer i słyszałam tylko sygnał łączenia. Próbowałam z 3 razy i za 4 wreszcie odebrał.
-Halo?
-Justin?
-Tak. Czego?!
-To ja Vanesa
-Co chcesz?
-Przeprosić Cię, gdzie jesteś?
-Nie ważne, nie chcę Twoich przeprosin.
-Justin!
Rozłączył się i nie wiem gdzie jest w dodatku słyszałam, że ma lekko pijany głos i samochody z tyłu
-Chaz boje się o niego !
-A co jest?
Opowiedziałam mu wszystko i on próbował się do niego dodzwonić ale nie odbierał. Miał wyłączony telefon. Chaz też się przestraszył, było to po nim widać. Natychmiast pojechaliśmy do nich do domu nad morzem. Nie było go tam. Pojechaliśmy do domu do centrum, też go tam nie było. Chaz obdzwonił wszystkie szpitale, a ja wszystkie hotele i motele. Słuch po nim zaginął. Minęło 24 godziny od czasu kiedy mieliśmy z nim jaki kolwiek kontakt. Stwierdziliśmy, że poczekamy do rana. Chaz odwiózł mnie do domu. Weszłam do domu, mama się mnie zapytała czy go znaleźliśmy, podsuwając talerz moich ulubionych tostów z herbatą. Powiedział, że jutro z rana zaczynamy go dalej szukać. Nie miałam ochoty jeść, wypiłam herbatę tylko i poszłam do siebie się umyć. Po kąpieli, ubrałam się w piżamę i położyłam się do łóżka. Nie mogłam w ogóle spać. Całą noc myślałam, gdzie może być Justin. Leżałam i myślałam, gdy nagle wybiła 7. Nic, a nic nie spała. Nie mogła. Jeśli mu się coś stanie to nie daruje sobie. Wstałam z łóżka, poszłam wziąć prysznic i ubrałam to :
Nie malowałam się, nie chciało mi się. Włosy tylko przeczesałam i zeszłam do kuchni. Wypiłam tylko sok pomarańczowy i nic więcej. Po prostu nie mogłam i nie chciało mi się nic. Chaz po mnie przyjechał o 9, tak jak się umawialiśmy. Jeszcze raz obdzwoniliśmy szpitale, hotele, motele i wszystko co nam przyszło do głowy. Pojechaliśmy do domku nad morzem nie było go tam. W domu w centrum też. Dzwoniliśmy do niego z parstet razy, ale od nikogo nie obierał. W pewnym momencie wpadliśmy na pomysł by zgłosić się na policję z tą sprawą. Gdy weszliśmy na komisariat zobaczyliśmy ...
***************************************************************
Hejka jest 13 rozdział. Taki se.. Przepraszam, że dodaje tylko co tydzień oraz, że takie krótkie. Niestety jest szkoła, a jak szkoła to też kartkówki, sprawdziany i nie tylko. Do tego u mnie dochodzi miłość, czy dobra czy zła, ale co tam nie ważne. Do zobaczenia do następnego. Rozdział dedykuje : Weronice W., Oli G., Nicoli B., Paulinie M. i mojemu skarbowi ale to nie ważne. ;P
CZYTASZ=SKOMENTUJ pliss dla was chwila dla mnie miła wiadomość ;)

Dzięki mała! Trochę to wszstko narwane. Nie zmienia to jednak faktu, że cały tydzień czekałam na ten rozdział. Więcej Dylana xd! Chaz to definitywnie najlepsza postać <3.
OdpowiedzUsuńNapewno Justin tam jest heheh świetny czekam na nn!!
OdpowiedzUsuńZajebiste to :)) Dodaj już następy :))
OdpowiedzUsuńDużo lepszy tekst niż te z początku istnienia bloga. Bardzo dobrze, bo lepiej jest się rozwijać właśnie w tę stronę niż w drugą.
OdpowiedzUsuńRozdział bardzo intrygujący, wprowadzone napięcie znaczy o tym, że coś będzie się działo. Tylko kilka błędów językowych, ale przy treści to pikuś.
Pozdrawiam i życzę weny.
Manolin